Psikologoak, noiz eta zergatik?
Gizakien portaeraren behaketak ahalbidetu du psikologiak egin duen bereizketa egitea, hau da, giza jokabidea «normala» eta «anormala» edo «gutxitua» noiz den mugatzea eta horri esker psikopatologiari sorrera eman zaio. Jarduera psikologikoan, zenbait kasutan oso erraza da normala-anormala-gutxitua bereiztea, baina beste zenbait kasutan ez da hain erraza izaten bereizketa egitea, aldagai askoren menpe daude-eta.
Eguneroko bizitzari ezin zaionean aurre egin, gozamenerako gaitasuna murriztuta dagoenean, ardurak hartzea kosta egiten denean... depresio, beldurrak, antsietatea, obsesioak, konbultsioak, gehiegikeriak... agertzen direnean errazago erabakitzen da psikologoarenga joatea.
Eguneroko bizitzari aurre egiterakoan, norberaren ardurak, konpromisoak, gustuko jarduerak bai sozialak, lanekoak, ikasketak, gizartekoak, aisia-kulturalak, familiakoak, lagunak... egin eta dena ondo doala dirudi, baina gustura geratzea lortzen ez denean, norberaren barnean deserosotasuna nagusitzen denean, sortutako itxaro- penak bete ez direnean, egindako eta lortutakoarekin eta bizitzarekin bat egitea antsiogeno bihurtzen denean, norberaren buruari galdetzen diogu modu orokorrean eta ez zehatzean: zer gertatzen zait? Gehiago irakurri.
http://www.gara.net/idatzia/20060828/art178126.php
